Mandela & ik



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd en niet doorgegeven aan derden. U wordt op de hoogte gehouden van mogelijke vervolgactiviteiten.

109 gedachten over “Mandela & ik

    • - Nina Folkersma -
    • In de zomer van 1996 heb ik het geluk gehad om Nelson Mandela in levende lijve te ontmoeten.

      Mandela verrichte de opening van een tentoonstelling met Zuidafrikaanse kunstenaars in Berlijn. De kunstenaar Kendell Geers had mij in het geheim gevraagd een foto te maken op het moment dat Nelson Mandela hem de hand zou schudden terwijl hij razendsnel een masker van gezicht van Mandela op zou zetten. Alles verliep volgens plan. Ik schoot naar voren met mijn camera en ving het moment dat Mandela de hand van Kendell Geers-alias-Mandela vastpakte (consternatie alom!) en hem laconiek meedeelde: “I recognize you”.

      Mijn foto is helaas verloren gegaan.

    • - Endie van Binsbergen -
    • Mandela en ik.

      27 jaar was ik toen ik languit op de grond voor de TV lag om geen seconde te missen van de live-beelden…. Nelson Mandela, die mijn hele leven lang in de gevangenis had gezeten, kon nu elk moment door de poorten van de Victor Verster Prison zijn vrijheid tegemoet lopen.
      27 jaar eerder, toen ik nog niet kon praten, zei Mandela tijdens het Rivoniaproces dat hij hoopte te leven om zijn ideaal verwezenlijkt te zien, maar dat hij desnoods bereid was voor zijn ideaal te sterven. Toen ik dagelijks heuvelaf naar de kleuterschool huppelde en thuis een slaapkamer vol teddyberen had, liep Mandela een blijvende oogbeschading op door de weerkaatsing van het felle zonlicht in de kalkgroeve op Robbeneiland en was zijn cel 2,4 bij 2,1 meter. Toen ik leerde lezen en schrijven, mocht hij slechts eens per half jaar een brief ontvangen.
      Tegen de tijd dat Mandela als een Klasse A gevangene iets meer privileges en wat vaker bezoek kreeg, begon ik aan de brugklas en vond ik dat een heel eind fietsen. Mandela begon aan zijn autobiografie, waarvan telkens een paar pagina’s naar buiten gesmokkeld werden totdat het werd ontdekt. In dat jaar hield ik op de HAVO mijn eerste kritische spreekbeurt, over de Molukse zaak. Ik kreeg er een zesje voor, de leraar vond mij te jong om me met politiek bezig te houden.
      Tegen de tijd dat de VN Vredesraad voor de eerste keer aandrong op Mandela’s vrijlating, begon ik aan mijn studie op De Horst in Driebergen. Ronald Reagan en Margaret Thatcher steunden de blanke Zuid-Afrikaanse regering en bestempelden Mandela tot ‘terrorist’. Ik demonstreerde tegen Amerikaanse kernwapens, was betrokken bij de stakende Britse mijnwerkers en voerde actie tegen Apartheid.
      Het geweld in Zuid-Afrika en de internationale boycot groeide. President Botha bood Mandela de vrijlating onder de voorwaarde dat hij zou afzien van geweld als politiek wapen. Mandela weigerde. En wij weigerden om producten uit Zuid-Afrika te kopen. Ik ageerde tegen Shell en tegen FNV voorzitter Wim Kok die weigerde om schepen met Zuid-Afrikaanse kolen onderweg naar Engeland besmet te verklaren in de Rotterdamse haven. Botha werd opgevolgd door De Klerk, de Berlijnse Muur ging om, mijn Utrechtse kraakpandje werd aangekocht en behouden en alle ANC leiders waren vrijgelaten. Behalve Mandela.
      Op mijn 27e verjaardag, in januari 1990, hoorde ik op de radio dat de onvoorwaardelijke vrijlating van Mandela nu ieder moment kon gebeuren. 27 jaar was ik toen ik languit op de grond voor de TV lag om geen seconde te missen van de live-beelden…. Op het Leidseplein in Amsterdam dansten we tot diep in de nacht, in de regen.
      Een paar maanden later, in juni, organiseerden we in Utrecht een groot benefiet voor de Zuid-Afrikaanse NUM (National Union of Miners). De vertegenwoordiger van het ANC die de avond zou openen liet me telefonisch weten dat hij verhinderd was, om een heel goede reden: Hij moest die dag op Schiphol zijn, omdat Nelson Mandela naar Nederland kwam! Maar ik kon Mandela ontmoeten in Amsterdam… De ochtend na het benefiet spoedde ik me naar De Meervaart in Amsterdam, waar Mandela een ontmoeting zou hebben met solidariteitsmensen en met de PvdA-raad. Daar aangekomen bleek ik niet op de lijst te staan, ik mocht er niet in. Ik stond daar in tranen… en Wim Kok sloeg een arm om me heen…
      Even later stond ik in grote hal van De Meervaart oog in oog met Nelson en Winnie Mandela. Ik stak mijn hand uit en Mandela sloot er twee handen omheen. Volkomen beduusd begon ik te praten, maar ik kwam niet veel verder dan een paar gestotterde zinnen. Het maakt niet uit.
      En vandaag… vandaag hangt bij mij de vlag van de Rainbow Nation uit en zit ik weer gekluisterd aan de TV, om geen seconde te missen van de live-beelden. Afscheid van Madiba.

    • - jose -
    • Als ik denk aan de apartheid, dan denk ik aan de avonden dat ik heb gehuild tijdens documentaires over ZA. Gehuild om de kapotgeslagen schedels van kinderen, kogelregens op protesterende scholieren, huilende moeders en vaders. Te weinig protesten vanuit de wereld tegen het alles vernietigende systeem van apartheid.Gehuild tijdens de vrijlating van Nelson Mandela, zijn kracht en verzoening. Hopelijk zullen er nooit meer apartheidsstaten ontstaan en zal de laatste apartheidsstaat ‘Israel”het voorbeeld van ZA volgen. Nooit meer apartheid, maar gelijkheid, vrijheid en broederschap.

    • - Carlien -
    • Ik dank God en de Afrikaanse voorouders voor het leven van Mandela. Ik ben dankbaar dat Mandela wereldwijd betekenis geeft aan mede menselijkheid. Ik ben trots dat Mandela Zwart is en de hoop is geworden voor vele zwarte jongeren, mannen en vrouwen op zoek naar tastbare helden. Ik ben trots dat Mandela het voorbeeld is van verdraagzaamheid waarvan wij mogen leren. Dat hij overal ter wereld mag voortleven en onsterfelijk wordt. Het is voor mij een onbeschrijfelijk gevoel om mijn eigen held te mogen hebben waar niemand om heen kan. Het raakt en maakt mij sterk en blij. Ik dank voor het leven van Mandela en dat wij mogen leren daarvan. Dat op 5 december 2014, de sterfdag van Mandela, zijn overtuiging het uitgangspunt mag zijn voor wederzijds begrip.
      Thank you Mandela

    • - Louise Schavet -
    • Mr. Mandela een man met karakter.
      Ik wil u bedanken voor de persoon die u was. Veel offers gebracht voor rechtvaardigheid van de bevolking van Zuid Afrika (Zwart en Blank).
      Ik zal uw strijd nooit vergeten.
      Moge uw ziel in vrede rusten.

    • - Ivan Bolla -
    • Grazie per il tuo sorriso gentile che ci ha mostrato come si può cambiare il mondo camminando tutti insieme.
      Buon viaggio.

    • - Janny Poley -
    • In 1995 vroeg President Nelson Mandela onze Nederlandse Minister voor Ontwikkelingssamenwerking, Jan Pronk, om steun bij het ontwapenen van verschillende groepen jongeren, het ontwikkelen van een jeugdstrafrecht stelsel, het transformeren van het jeugdzorg systeem (van volledig gericht op blanke kindertehuizen, naar een veel meer op gemeenschappen gericht systeem waarin ook kinderen en jongeren met een donkere huidskleur worden bereikt), het ontwikkelen van een trajectbegeleidingssysteem voor werkloze jongeren en het ondersteunen van jeugdwerk.
      Het Ministerie van Buitenlandse Zaken plaatste een advertentie voor een specialist jeugd, werkgelegenheid en geweldsbestrijding t.b.v. de Nederlandse Ambassade in Pretoria.
      Ik solliciteerde en op basis van mijn ervaring in het onderwijs in de Haagse Schilderswijk en in ontwikkelingssamenwerking in Afrika en Latijns Amerika werd ik aangenomen. In de bijna zeven jaar die volgden, heb ik via makel- en schakelwerk met Nederlandse instanties en organisaties (i.s.m. Hans Hartman van Kairos), en via strategische financieringen, bij kunnen dragen op de genoemde terreinen. Daarbij heb ik Madiba verschillende keren ontmoet, o.a. in het kader van het Inter-Ministerial Committee for Young People at Risk en de start van het Mandela fonds dat zich specifiek op kinderen richtte. Ik werd ook uitgenodigd voor zijn 80ste verjaardag. Bij elke ontmoeting was ik onder de indruk van zijn charisma, zijn mildheid, zijn wijsheid, zijn vriendelijkheid, zijn doorzettingsvermogen en zijn pragmatisme. Ik koester het door hem gesigneerde boek “Long Walk to Freedom” dat ik van hem kreeg als dank voor mijn inspanningen op jeugdbeleid in Zuid Afrika. Onze kinderen, de een uit ons geboren en blank, de ander geadopteerd en Ethiopisch, die als zussen internationaal en kleurenblind opgroeiden en daardoor heel goed opgingen in het Nieuwe (Regenboog) Zuid Afrika, hebben een foto waar ze opstaan samen met Nelson Mandela in een van zijn mooie Afrikaanse hemden, een prominent plekje gegeven in hun huis.

    • - Chudi UKPABI -
    • We mourn and also celebrate Madiba…Mandela… a life fully well lived, and his respect for diversity, forgiveness, reconciliation, and his immense humanity

    • - Nikki -
    • De wereld heeft een prachtig mens verloren!
      Dat Nelson Mandela’s licht altijd moge schijnen.
      Als een heldere ster aan de hemel.

    • - boris dittrich -
    • Eind jaren ’80 ging ik, jong advocaat, namens de anti-apartheidsbeweging Nederland naar Zuid-Afrika, undercover. Ik ging kort stage lopen op het kantoor van Nelson Mandela’s advocaat, Priscilla Jana aan Commissioner Street in Johannesburg. Met haar collega bezocht ik processen tegen ANC-ers die gevangen zaten en beschuldigd werden van hoogverraad, zoals Ibrahim Ibrahim in Pretoria. Mandela zat nog gevangen. Niemand kende nog zijn portret, er waren geen recente foto’s in omloop. Zijn naam werd gefluisterd en hij was toen al een baken van hoop, van een nieuwe toekomst zonder apartheid. Vele jaren later, toen ik hem voor het eerst ontmoette in de Tweede Kamer (ik was toen Justitiewoordvoerder van D66 in de Tweede Kamer) kon ik met eigen ogen zien hoe charismatisch Mandela was. Hij is mijn grote inspiratiebron en zal dat ook blijven.

    • - Jeannine van Dijck -
    • Viva Mandela

      Prachtig de voetbalgekte
      in dit land en overzee
      Oranje bracht mooie matches
      en zilveren medailles mee

      Zuid-Afrika verdient de beker
      voor eeuwig op de kaart gezet
      immense inspanning geleverd
      Het WK in een gespreid bed

      Nog voor de aftrap van de finish
      Ontwaar ik dé meesterzet
      zonder bal, zonder rivalen
      geeft Mandela de voorzet

      Strijdbaar, broos & trots zwaaiend
      straalt de grootste ster op aard
      Kippenvel, een lach en tranen
      Mij is die schittering goud waard.

      Uit de bundel: Karaktermoord en Ander Ongemak 2010 , JvDijck

    • - Boudewijn -
    • De Outspanboycot herinner ik me nog van begin jaren ’70 toen ik nog op de basisschool zat en ook de betreffende affiches: “Hoe pers je een Zuid-Afrikaan uit”? Outspan waren immers perssinaasappels. In ’83 had ik collega’s die zich al sterk maakten voor Mandela en dat werd mijn start bij Amnesty en dit heeft naast Mandela o.a. geleid tot de vrijlating van Aung San Xhu Shi en de zangeres van Pussy Riot om maar wat voorbeelden te geven, verder heb ik me ook al sterk gemaakt voor een Palestijnse staat, waar nu alleen nog maar een Joodse gerealiseerd is en heb ik in Rusland naast een wet op vrije meningsuiting, ook een standpunt ingenomen, dat mensen van hetzelfde geslacht daar beter moeten kunnen leven en niet als paria! Terugkomend op Madiba, hij heeft als mens veel bereikt op politiek vlak, alleen voor zijn eigen land, had eea na zijn vrijlating nog wel iets beter gekund. Wat het ANC nu nagelaten heeft, dat is echt voer voor psychologen en dat is net zo erg, zo niet erger als het Rhodesie voor dat het Zimbabwe zou worden!

    • - Augusto de Campos Neto -
    • Ik heb gehuild om een wereld
      Waar ik niet welkom ben
      Ik heb gehuild om een wereld
      Dat mijn kleur doet verdelen
      Ik heb gehuild om een wereld
      Die niet mijn innerlijke kent
      Ik heb gehuild om een wereld
      Die mij op mijn afkomst wil oordelen
      Ik heb gehuild om een wereld
      Waar de een denkt superieur te zijn
      Ik heb gehuild om een wereld
      Waar onwetendheid mijn angst is
      Ik heb gehuild om een wereld
      waar de een niet rekening houdt met een ander zijn pijn
      Maar zolang er mensen zoals Mandela in ons voortleven

      Komt ooit de definitieve kentering…

      Zodat ik ooit kan huilen met tranen van blijdschap…….

      Dedicated to Madiba…….

    • - Joyce MacDonald -
    • Ik hoefde Mandela niet persoonlijk te kennen, om zijn liefde, warmte en rechtvaar-
      digheid te voelen. Voor mij is hij niet alleen een grote Held geweest maar ook een vader en leermeester voor ons allen. Hij heeft zijn strijd gestreden, hij heeft zijn leven nog vele jaren mogen leven. Nu is hij gaan rusten en eindelijk echt Vrij.
      R.I.P. Madiba, I will always remember you. The peace on your face and your big smile.
      Joyce MacDonald

    • - Ottie Harvey -
    • Wij als Casa koor( culture for another South -Africa) hebben in Amsterdam voor U en met U gezongen ,toen U in Nederland kwam voor Uw afscheidstournee. Wij hebben genoten en U ook. Na afloop hebbe we U allemaal een hand mogen geven ,een onvergetelijke herinnering…
      U heeft veel gebracht ,inspiratie,mededogen en vooral ook vergeving en liefde. Rest in peace Madiba.

    • - Guus -
    • Bye Madiba
      You made this world a better place for alle
      Thanks for the inspiration and moral standards for mankind
      It is worth to tell our childeren and grand childeren for ever and ever
      Rest in peace Madiba

    • - Cora Dekker -
    • Terwijl ik toevallig in Durban was, ‘bracht’ Mandela mij gister, 13 december 2013, naar een memorial bijeenkomst in het Moses Madiba stadion, waar ik in het gezelschap van ongeveer 25.000 zingende en dansende Zuid Afrikanen afscheid kon nemen van een buitengewone bron van inspiratie. In de vroege ochtend van 14 december hield die inspiratie me opnieuw uren aan de buis. Dan voor de roerend historische afscheidsbijeenkomst van ANC en Umkonto veteranen, die hun jaren van inspiratie voor de vrijheidsstrijd, van pijnlijk afzien en van doorzetten onder leiding van Mandela, herdachten.
      Een verzoek in 1988 via Conny Braam om in operatie VULA te functioneren als een safe house voor in- en uit reizende ANC kaders bracht me naar een verpleegkundige uitzending in Zimbabwe. De grote consequenties die Mandela en de vele vrijheidsstrijders met hem bereid waren geweest aan te gaan inspireerden mij toen tot dat besluit. Het is een besluit geworden met blijvende betrokkenheid bij de droom van Mandela. In de toepassing van die droom zag ik tussen 2005-2013 honderden moedige ‘kleine’ Mandela’s. Ik zag ze het in Rwanda, Oost Congo, Liberia en Zimbabwe opnemen tegen de vele gezichten waarin ongelijkheid aan hen was verschenen. De honderden op hun beurt inspireerden duizenden.

    • - Hans -
    • Mijn dochter werd 2 dagen eerder geboren,op 13 Juni 1990,de euforie duurde voort tot die 15 Juni!
      Paix

1 3 4 5 6

Reacties plaatsen niet mogelijk.