Mandela & ik



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd en niet doorgegeven aan derden. U wordt op de hoogte gehouden van mogelijke vervolgactiviteiten.

109 gedachten over “Mandela & ik

    • - marten bos -
    • Van de Outspan boycot, waarvan ik niet eens meer weet wanneer precies, tot aan een concreet bezoek aan Robbeneiland en een paar townships, in de afgelopen maand. Mandela heeft mij beinvloed door zowel revolutionair als verzoenend te zijn. Laten de mensen die zijn woorden en daden aanhalen vooral ook kennis nemen van de hele geschiedenis en niet slechts zijn laatste periode op deze wereld. Zijn strijd tegen sociale en raciale ongelijkheid, zijn gevecht om aandacht voor HIV/AIDS was er ook!

    • - Carla -
    • Hopelijk nemen wij allen een voorbeeld aan Madiba!
      Dan gaat de wereld er heel mooi uitzien.
      Een groot man is heen gegaan moge hij rusten in vrede!

    • - Jeroen Hoogteijling en Magda van der Wees -
    • Phumla Ngoxolo Madiba. We thank God for your life and for all you have done for our beloved South Africa and the world, restoring hope and human dignity for all. Our time in Cobongo, Kei Road (1992), King William’s Town (1994-1998) has been a life changing ministry for us.

    • - Miranda Linschoten -
    • Op 15 juni 1990 stond ik op het Leidseplein en op 15 december 2013 zal ik er weer staan. R.I.P meneer Mandela <3

    • - Flor -
    • Wat ben ik intens dankbaar dat ik in ’93-’94 mijn school af mocht maken op Waterford Kamhlaba. Wat een lessen! Je was er zo dichtbij. Maar ook hier en ook nu. Ik leer nog van jou, iedere dag.

      Rust zacht, Madiba.

    • - Sytske -
    • In 1990 was ik zo gelukkig en ontroerd de held Mandela in levende lijve te mogen zien in Amsterdam op het Leidseplein, dat ik, en met mij nog een aantal enthousiastelingen de hele weg naast de rondvaartboot waarin hij een tocht maakte, volgde op mijn fiets. Ik heb toen nog foto’s genomen, maar je ziet er voornamelijk zijn bontmuts op! Maar het was geweldig. Wat een man! Wat een leven!

    • - Elma Doeleman -
    • Ik bewonder Mandela’s moed en veerkracht, en de ongelofelijke verzoeningsgezindheid tegenover zijn vijanden. Hij was en blijft een inspiratie om te strijden voor gerechtigheid in de wereld, in Afrika, en in mijn geval speciaal in Mozambique. Madiba, ik heb je alleen uit de verte gezien maar zelfs op afstand straalde je liefde uit. Ik heb vaker Oliver Tambo ontmoet, je strijdgenoot die regelmatig Mozambique bezocht. Door hem weet ik dat jij begrip had voor de moeilijke beslissing van onze president Samora Machel om het Nkomati accoord met de apartheidsregering te sluiten. Het Mozambikaanse volk heeft ook een hoge prijs betaald voor haar steun aan jullie strijd.
      Madiba, ik heb me de laatste maanden rotgeergerd aan hoe de media je fragiliteit uitbuitten, hoe Zuma onbeschaamd jou misbruikte ter opsmutsing van zijn eigen image. Ik ben blij dat je eindelijk vrede hebt.

    • - renee de vries -
    • een groot voorbeeld voor mij en ons Afrikaanse koor kuzola
      Mandela zal altijd onze inspiratie zijn bij elk optreden
      dank je wel voor alles mandela we zullen je nooit vergeten

    • - Mickey Oudkerk Pool -
    • Dank je wel Mandela, You did it ! Strijdlustig, Puur, Humaan, Sociaal en Liefdevol. Het kan en dat heb jij laten zien. Let there be a paradise on earth in justice. Rust zacht en goede reis.

    • - EMKLA -
    • De laatste keer dat Mr. Mandela officieel in Nederland was, verbleef hij in het Paleis op de Dam. Ik was een van die dagen vrij en wilde hem ineens heel erg graag mijn dank overbrengen. Op prachtig briefpapier met daarin geprint een kleurige tulp als achtergrond, bedankte ik hem hem voor wat hij deed voor Zuid-Afrika, voor zijn volk, en voor ieder van ons in de hele wereld. Ik fietste met brief naar het Paleis; de beveiligingsmensen waren tot mijn verrassing uitermate vriendelijk en behulpzaam. Ze zouden mijn brief bij Mandela bezorgen.
      Dank Madiba, voor wat je voorleefde, je bent een bron van inspiratie.

    • - Ria Brink -
    • In de tijd dat ik in Cape Town woonde ben ik naar het eerste 46664 concert geweest, (op mijn hollandse fiets). Dit concert was om geld in te zamelen om AIDS te bestrijden. Toen Nelson Mandela zelf opkwam, tussen allerlei top-artiesten door, juichte de grote menigte zo enthousiast zoals ik het nooit eerder heb meegemaakt. Hij sprak met passie, kracht en werkelijke empathie om de ziekte de wereld uit te krijgen. Hier de video: http://youtu.be/WwpkpuOSjrI
      Dank u Nelson Mandela, voor uw grote inzet voor de mensen, voor recht en voor vrede! Love U forever!

    • - Wim -
    • Wie dacht dat opsluiten een verschil
      zou maken, had niet gerekend op jou,
      op de zon die oogverblindend schijnt.
      Door de tralies heen bevrijde jij jou
      bewakers, muren vielen om, waar
      eerst nog schaduw was, schijnt nu jou
      helder licht.
      Laten we op zoek gaan naar de
      Mandela in onszelf, al zou het maar de
      vonk van een vuursteen zijn.

    • - Azim Koning -
    • Na zijn eerdere bezoeken aan Nederland, brachten op 11 maart 1999, negen dagen nadat we met initiatiefnemer Raymond Matinyana (1969-2001) de stichting Afrovibes hadden opgericht, Nelson Mandela en Graca Machel onder meer een bezoek aan Amsterdam. Raymond was dol enthousiast. Tijdens de rondvaart die de Mandela’s door de grachten maakten stonden op vele Amsterdamse bruggen koren, die Madiba toezongen als hij er onder door voer. Heel indrukwekkend ! Inmiddels heeft Afrovibes zich bewezen als kleine, maar spraakmakende organisatie die inmiddels 10 festivals heeft georganiseerd. Op onze website herdenken we Madiba als volgt: Nelson Mandela passed on 5 December 2013. Afrovibes commemorates one of the worlds greatest icons. Especially in Arts and Culture, his wish to unite all (South) Afircans, what colour, what race, what religion, what sexuality they had, has been realised. His first international visit after his release in 1990 was to Holland. Thank you all Dutch anti-apartheid organisations and activists for all the work you have done. Thank you Madiba for all energy you gave to South Africa, to Holland and to the rest of the world. Rest in Peace !!

    • - Iwan Faiman -
    • Lieve Madiba,

      Ontmoet heb ik u nooit.
      Wel was ik op het Leidseplein, samen met mijn dochtertje, toen u de menigte toesprak in 1990.
      Voordat u vrij werd gelaten had u al een plekje in mijn hart en dat zal nooit meer veranderen. U heeft uw strijd gestreden en een niet geringe bijdrage geleverd aan een betere wereld zonder apartheid.
      Het is nu aan ons om uw gedachtengoed te doen voortleven en te blijven strijden tegen onrecht en rassenwaan nu en in de toekomst. Rust zacht.

    • - Peter Hermes -
    • Lieve Madiba,
      Het zijn dierbare herinneringen die ik koester. Herinneringen aan de diverse keren dat ik u ontmoette. Doorgaans kort. Zoals toen op 11 maart 1990 op Schiphol, waar u een overstap maakte naar Stockholm. Daar zou u voor het eerst na uw vrijlating uw goede vriend en kameraad, Olivier Thambo, weerzien. Op Schiphol wilde u alleen mensen van de anti-apartheidsorganisaties ontmoeten. Ik was een van hen. Ook was ik lid van het Internationaal Comité voor uw vrijlating. Tijdens de vergadering van dit Comité in London op 2 februari 1990 werd uw vrijlating door De Klerk aangekondigd. Op Schiphol hield u onder druk van de massaal toegestroomde pers, nog een korte persconferentie. Dat was voor het eerst dat Nederland u in Nederland zag.
      Eind maart 1990 schudde u mij de hand bij de Britse Anti Apartheid Movement in London. Uw pakte toen, net als op Schiphol, mijn beide handen vast en keek mij aan. Ik was een kort moment de enige ter wereld waarvoor u toen aandacht had. Een bijzonder gevoel. Later zag ik u nog in Wembley dat volstroomde om u welkom te heten.
      Op 16 juni 1990 bezocht u het partijcongres van de PVDA in De Meervaart in Amsterdam. Dat was een paar dagen daarvoor door Wim Kok geregeld. Hij was daarvoor naar Duitsland gegaan, waar u toen op bezoek was. Het was precies 14 jaar na de Soweto opstand. Voorafgaand aan uw toespraak op het PVDA partijcongres, wilde u een ontmoeting met vertegenwoordigers van de anti-apartheidsorganisaties. Meer dan een uur hebben we daar met u kunnen praten. U vroeg ons de strijd voort te zetten, omdat die toen nog niet over was.
      Eerder die dag was u door de Nederlandse bevolking verwelkomd op het Leidseplein. Burgemeester van Thijn had mij gevraagd of ik in overleg met de Gemeente Amsterdam een programma wilde maken op het bordes van de Stadsschouwburg. Uiteraard deed ik dat ook in samenspraak met de Aniti-Apartheidsorganisaties. Ik werkte zelf voor de AABN, maar KZA en Kairos waren daar ook bij betrokken. Hun voorgangers, Conny Braam, Sietse Bosgra en Cor Groenendijk hielden een toespraak. Het Casa Koor zong een lied. Op het bordes stond ook een delegatie van de Zuid-Afrikaanse diaspora. Zover als we vanaf het bordes konden kijken zagen we mensen. Ed van Thijn kondigde uw komst aan. Het geluid van de massa was oorverdovend toen het publiek u zag. Tijdens de lunch in de Stadsschouwburg was het een dringen van politici om dicht bij u te zijn, inclusief mensen die tot het laatst tegen sancties tegen het apartheidsregiem waren. Mensen die nog maar enkele jaren daarvoor u een terrorist hadden genoemd. U wist het.
      In februari 1994 was u in Nederland op uitnodiging van de Vara en op verzoek van het KZA. In een show op de TV. U was inmiddels een icoon voor iedereen. Zuid-Afrika was op weg naar de eerste democratische verkiezingen. U was liever in Zuid-Afrika gebleven, zei u twee maanden later tegen mij. Het land stond op ontploffen door het geweld tussen ANC en Inkatha. Inkatha van Buthelezi werd getraind en financieel gesteund door de regering De Klerk. Tot vlak voor de verkiezingen. Het was geen “…black on black violence, but state sponsored violence”, zei u toen. Die ontmoeting met u was vlak voor de verkiezingen van 27 april 1994. U hield een toespraak in een opvallend klein en pover zaaltje in uw eigen kiesdistrict, Houghton in Johannesburg. Ik was in Zuid-Afrika om met Nederlandse politiemensen en juristen de betrokkenheid van de Zuid-Afrikaanse politie bij het geweld in kaart te brengen. Dat hadden we als AABN georganiseerd. In twee rapporten hebben we dat aangetoond op basis van onderzoek en waarnemningsmissies in 1993 en 1994. We deden dat onderzoek in de -toen- zeer geweldadige towships ten zuiden van Johannesburg. U wilde weten wat de resultaten waren. We zaten allebei op twee wankele houten stoeltjes, terwijl het zaaltje werd opgeruimd en met wat ongeduldige bodyguards om u heen. U leek zich niets van hen aan te trekken en nam de tijd. U vroeg door. Aan hei eind van dit intieme gesprek vroeg u of ik een gezien had. Ja, vrouw (Maria) en zoontje (Milan, toen drie jaar). Ik vertelde u nog dat Milan met Tutu in een kerk in Utrecht met een paarse ballon had gespeeld. U zei dat u dat had gemist in uw leven. Als ik ergens spijt van heb, dan is het dat ik er niet voor mijn kinderen was en niet voor mijn vrouw. Het was een heel ontroerend en oprecht moment.
      In 1999 zag ik u voor het laatst. Op verzoek van de Zuid-Afrikaanse ambassadeur reisde ik met Pia Dijkstra en een NOS team naar Zuid-Afrika om u te interviewen voor de Nederlandse TV ter voorbereiding van uw Staatsbezoek aan Nederland. Pia deed het interview. Op een gegeven moment vroeg zij u naar het eredoctoraat dat u van de Rijksuniversiteit Leiden zou ontvangen. U zei dat u er al velen had (ik herinnering me het getal 130, maar weet dat niet meer zeker). U vroeg Pia wat zij hem adviseerde om wat daarmee te doen. Inlijsten en ophangen? Pia zei dat hij, als hij het niet wilde, het toch kon weigeren. U zei, “…maar, mevrouw, als uw majesteit dat wenst, wie ben ik dan om dat te weigeren.” Feit is dat u veel om Koningin Beatrix gaf en zij om u. Dat werd enkele dagen later tijdens het staatsbanket in het Koninklijk Paleis op de Dam in Amsterdam heel zichtbaar. De Koningin liep steeds arm in arm met u. U genotype daar van en zij ook. Ten behoeve van dat diner had ik op verzoek van de Zuid-Afrikaanse Ambassade en de Nederlandse regering een lijst van genodigden met een anti-apartheidsverleden samengesteld. Zij werden naast de officiële gasten van (politici, diplomatieke corps, celebrities etc.) ook uitgenodigd (met eventuele partners).
      Daarna heb ik u nooit meer persoonlijk ontmoet. U wilde na 1999, maar vooral na 2004, toen u zich volledig terugtrok uit de politiek meer tijd aan uw familie gaan besteden. Tijd om u met rust te laten. De wereld zal een leider en mens als u missen.
      Peter Hermes

    • - Jolanda Mastenbroek Dobber -
    • Madiba,
      Een woord in onze Nederlandse taal is het meest gehate woord. Een woord om voor te schamen. Een woord dat niet vertaald wordt over de hele wereld of daar een eigen woord voor had.
      U vernietigde dat vreselijk Nederlandse woord!
      Ik hoop ook van harte dat dat woord nooit meer terug komt al is de Nederlandse maatschappij al weer aardig op weg.
      Wij danken u voor uw strijd met vele om de wereld te laten zien dat we Samen een maatschappij kunnen opbouwen i.p.v. apart. Niemand uit gesloten maar er gewoon mogen zijn.
      Ik ben trots dat ik op die leeftijd was dat ik dit heb mee mogen maken en mee kon strijden. Ik ben zeer vereerd geweest dat ik u de hand mocht schudden in de Meervaart en toen mijn tranen vielen Winnie mij een moederlijke knuffel gaf.
      Fysiek zal u er niet meer zijn maar u erfenis zal altijd ronddwalen en vele mensen met mij zullen het door vertellen dat er ooit een man was die zo ongelooflijk indruk gemaakt heeft op ons leven. De wereld wakker gemaakt heeft. Er voor gezorgd dat niemand uitgesloten werd.
      Rust zacht…

    • - Hedy Jane Guds -
    • Lieve Madiba zaliger,

      Dit waren moeizame 8 Tranendal dagen. Troost bracht de reflectie op de Leidseplein Wake tot de ochtend van 6 december. Vele jongeren trokken langs, een dozijn zielen tekende het condoleance register. Amper 3 meter onder de plek waar Mandela in juni 1990, soms voor hun geboorte nog, een blij Amsterdam toesprak. Julius, Lien, Soufian en Sanne, Mandy, Nellie en Nienke, Rosa en René, Achmed, Pepijn van Zevenaar onder Arnhem en Wouter Kampier hielden mij gezelschap. Het voelde minder eenzaam en de kou week regelmatig even. Een anonieme ondertekenaar zei op onnavolgbare wijze: ‘Nelson, je bengt mensen bij elkaar!’ Cool… en grappig! Ik kamp met het verlies ja. Ligt het in mijn aard dat ik er extra pijn van voel wat wij allemaal misliepen terwijl zo’n brok beschaving 27 jaar in de nor zat?!
      Ik word daar wel depri van ja! Onze wereld heeft zulk kaliber toch wel erg nodig nu! De dagen zijn extra donker nu ik er niet gerust op ben dat dit ons niet nog eens zou kunnen gebeuren. Dat wij weer zulke Kanjers zullen verstikken. A.L.A.H. hoe worden wij mensen toch wat wijzer?? Aller Liefste Aller Hoogste …geef antwoord …over.

      Kinderen van Madiba

      Wij wereldwachters, kinderen van Madiba
      zullen graag meer leren over zulke zielebevrijding
      zo uit Nederland racisme en apartheid weren

      Wij wereldwachters, kinderen van Madiba
      Ik, gezegend, met de eer van die unieke ontmoeting
      Hij gaf Sint zijn gezicht om die van dit land te redden
      Zij, slavernij Nazaten kunnen nu pas ‘t vergevingsProces starten

      Wij wereldwachters, kinderen van Madiba
      zullen graag meer leren over zulke zielebevrijding
      de weg om d’Allerhoogste aan je zijde te weten

      Wij wereldwachters, kinderen van Madiba
      willen hand in hand samenwerken aan ’t land, hun
      Weten inzetten om burgerrechten te realiseren
      Waarom: voor echte menselijkheid, Ubuntu Kra
      Wij wereldwachters, kinderen van Madiba

      Pentafret
      Deze dichtvorm heet Pentafret. Een pentafret is geen sonnet en geen triolet. De pentatonische toonladder is het voorland van deze creatie. In 15 regels waarvan de kernzin –die met wij- begint zichzelf 5x herhaalt. De spirit van holisme en Ubuntu –ik ben omdat wij zijn- ademt uit dit gedicht. Het bepaald ook de sfeer van de inhoud ervan.

      Rust Zacht.
      Hedy-jane Guds; Lid Black People in Holland Against Apartheid/ST.A.R.

    • - Robyn -
    • Madiba…

      When we think of you…
      When we remember you…
      The essence of who we are
      Stirs inside

      We feel humility… not arrogance
      We feel selflessness… not greed
      We feel love… not hate
      We feel Ubuntu

      Thank-you

1 2 3 4 5 6

Reacties plaatsen niet mogelijk.